Dinsdag 31 mei

Vanuit het Vierjaargetijdenhuis weer een bericht van Heleen. Morgen hopen we ook nog een bericht van Dick, die het verslag over de eerste twee dagen ook heeft gemaakt.
Gisterenavond keken wij van de leiding elkaar in de ogen en dachten: ja, nu zijn we geland, nu is het goed! Iedereen is blij en heeft het naar zijn zin. Door het zingen, de lessen van Martina en Sjoerdje, de individuele sessies bij Dionne, Martina en  Sjoerdje, de heerlijke omgeving en de uitstekende verzorging van Le Mas komt iedereen echt dichtbij zichzelf.
Dat kan ook nog wel eens heftig zijn, maar ook daar heeft iedereen van te voren rekening mee gehouden. Niemand is verbaasd over wat er allemaal gebeurt.  Zoals de meeste deelnemers zich hebben voorgenomen zich fijner te voelen, als ze terugkomen, zo weet ook iedereen, dat dat natuurlijk niet zonder slag of stoot gaat.
Ook zijn er enkele deelnemers, die deze week oefenen in hun grenzen bewaken: tijdens het lichaams- en stemwerk kan hier mooi aandacht aan worden besteed. Sommigen van ons proberen een half uurtje en merken dan dat het klaar is. Anderen verwonderen zich dat ze het hele uur gewoon helemaal mee doen.

Vandaag stond de markt of een wandeling op het programma. Het weer heeft zich ook aangepast. Bewolkt en een graad of 19!
Een groep van 12 mensen is in de ochtend naar de markt in St. Ambroix geweest. Lekker cafe au lait op een terras, slenteren langs kraampjes met franse heerlijkheden en de franse mode passen en ......kopen!
Omdat we deze avond zelf zouden koken werd ook ruim ingeslagen voor een aantal heerlijke diners.
De groep die is gaan wandelen had een pittige klus! Tein zette  een stevige pas in. Even wennen na een aantal dagen van rustige beweging, chi neng als ochtendmeditatie en de relatief kleine afstanden op het terrein van Le Mas.  Na een geweldig mooie wandeling van zo'n 5 uur kwam iedereen lekker moe weer aan. Tijd om een warme douche te nemen, thee of vast een aperatief met de olijven van de huis/kamergenoten en onderuit te gaan voor een uurtje. Maar wat is die omgeving mooi!!! Omhoog langs de berg op, rusten bij de kapel en langs de bergkam weer terug. Grensverleggend.
En niet te vergeten een echte franse wijnproeverij aan het einde van de dag.
Tot de volgende keer! Heleen en Dionne

Berichtje van Heleen op maandag

Toen bekend werd, door omstandigheden nog geen twee weken geleden, dat Dionne met ons mee zou gaan als dagcoördinator en coach, zaten wij ons rijk te rekenen met de auto, die zij mee zou nemen: nu konden we ook een keer op een middag naar een terrasje!!
We hebben als leiding meerdere malen hartelijk gelachen om deze veronderstelling!
Zelfs nu we met zoveel leiding (drie docenten, een dagcoördinator, en een ICT vrouw) deze week begeleiden hebben we het ongelofelijk druk!
Zelf dacht ik van te voren wel eens: op 17 deelnemers hebben we best veel begeleiders, is het niet een beetje topzwaar? We kunnen nu allemaal oprecht zeggen: we zijn blij met de grootte en samenstelling van ons team!!!
We weten allemaal, dat we niet zomaar een groep mensen op vakantie zijn. Iedereen heeft een behoorlijke rugzak, en is ook van plan, om daar een beetje van achter te laten hier in Frankrijk. Ik heb genoten van de openheid, waarmee iedereen in de kerk van Domremi, de geboorteplaats van Jeanne d'Arc, zijn/haar symbool achterliet voor wat achtergelaten mocht worden. Het was een briefje, de laatste pilletjes tegen de misselijkheid, een half lokje laatste haar ( het hele lokje was teveel gevraagd). Sjoerdje begeleidde dit ritueel prachtig, en nodigde iedereen uit de zakdoekjes met tranen ook achter te laten: zo mooi.
Verder gaat de tijd enorm snel. Zo had ik het idee, om vandaag nog veel meer over mijn eigen ervaringen te laten weten aan iedereen, die geïnteresseerd is. Maar het is alweer half vier, en over een kwartier gaan er zes mensen met mij mee wandelen. Pieta heeft mooie kaarten, om als thema te gebruiken bij gesprekken tijdens het lopen.
Tot nu toe dus: geweldig, intens, mooie muziek, heerlijk zingen...
Tot de volgende keer! Heleen

zaterdag 28 mei en zondag 29 mei ; Casteljau en Le Mas Blanc

Vanmiddag (28 mei) heeft onze chauffeur ons laten zien wat voor vakman hij is, het was “ zwoegen” voor hem,  vooral de laatste kleine binnenwegen waren niet echt “ touringcar” vriendelijk. Een bocht was een uitdaging en na 2 keer heen en weer steken, konden we toch echt onze camping bereiken.

Om 18.30 arriveren we op een schitterende locatie van een camping in Casteljau midden in de natuur met veel stilte bos en een bergrivier.

’s Avonds heeft het team voor ons gekookt en hebben we gezellig met z’n allen in een grote kring gegeten. Er ontstaan geanimeerde gesprekken en bij sommigen komen ook de emoties boven van de afgelopen tijd.

De volgende ochtend een lekker Frans ontbijtje in het heerlijke ochtendzonnetje.

Voordat we naar Mas Blanc afreizen gaan we eerst nog naar de plaatselijke markt van Le Vans.

De markt is sfeervol en slingert zich tussen smalle straatjes en mooie gerenoveerde oude huizen omhoog naar het centrum. Een muzikant speelt melancholieke chansons op zij accordeon. Wat een ambiance.

Hanneke is jarig , hoera hoera, ze wordt door iedereen zowat fijngeknepen en ze geniet zichtbaar.

Na de markt rijden we naar onze eindbestemming . Mariette is bij ons achter in de bus komen zitten om gezellig maf te doen.  Claudia ziet er voor het eerst uitgeslapen uit.  Heleen meldt dat we vanaf nu allemaal op schema gaan.

Om half drie arriveren we bij de voet van de berg naar le Mas Blanc. Hier worden we opgewacht door Jan de Rooij, de eigenaar van le Mas Blanc die een vrachtwagentje heeft meegenomen voor de bagage.

Puffend en zwetend zijn de eersten boven na een stevige klim van anderhalve kilometer. Het weer kan niet beter, de hemel kleurt strak blauw, iedereen zoekt een schaduwplek onder een oude eik.

Tein stelt zich aan iedereen voor en vertelt hoe het eten is geregeld inclusief een surprise diner voor vanavond.

De allergie gevallen worden besproken. We eten volgens het table d’haut systeem, dat houdt in : er wordt aangeschoven waar er plaats is. De huishoudelijke zaken worden door Tein ook nog even uitgelegd. We krijgen allemaal onze kamers toegewezen.  Om half zes komen we bij elkaar om  groepjes van vier personen te vormen . Iedere dag is er een moment om met elkaar onze ervaringen uit te wisselen, opmerkingen en ideeen te geven.  Dionne  legt uit wat wij gaan doen deze week. Dan gaan we gezamenlijk de verjaardag vieren van Pieta en Hanneke.

Hanneke heeft voor een variëteit aan tapenades en olijven gezorgd, de rose en de wijn vloeien rijkelijk. Pieta en Hanneke worden vervolgens verrast met diverse cadeautjesvoor hun verjaardag. Ze zijn erg enthousiast.

Er is gelegenheid voor iedereen om zich in te schrijven voor verschillende sessies , zelfs zwaarddansen (Tog Chod) staat op het programma.

Om 20.00 uur schuiven we aan buiten op het terras voor een verrassingsdiner verzorgd door Marjolein, onze kok deze week. Iedereen geniet zichtbaar van het eten, de prachtige locatie , de natuur en de stilte.

Tegen elf uur zoeken de laatsten hun kamer op voor de nacht. Samen met de duisternis wordt het stil. In dit prachtige verbouwde klooster dat plusminus 700 jaar lang bewoond is geweest door 11 monniken en een abt van een orde waar we de naam van vergeten zijn. 

Na het ochtend ontbijt is er lichaamswerk van Martina.  Aansluitend onze eerste echt koorrepetitie midden in het bos. Het is wonderlijk mooi hoe de geluiden van de natuur zich mengen met onze zangstemmen.  

Tot 16.00 uur is iedereen vrij om te doen wat hij of zij wil . Vanaf 16.00 tot 18.00 uur zijn er facultatief individuele sessies , wandelen of iets anders.

Van 18.00 uur tot 18.30 vinden de dagbijeenkomsten van de kleine groepen plaats.  Fijn dat iedereen weer even zijn zegje kan doen.

’s Avonds is er weer een uitstekend diner  waarbij we het personeel hebben toegezongen als dank voor alle liefde en goede zorgen die wij ontvangen op deze inspirerende plek.

De eerste dagen in een notendop : door Dick

Op donderdag 26 mei om 8.15 vertrekken wij naar Eindhoven voor de opstapplaats van de tiendaagse reis naar Le Mas Blanc in de Ardêche.

Deze reis is georganiseerd door Heleen van der Heul uit Almere. Het was al jaren de droom van Heleen, om deze reis te organiseren.

17 deelnemers, waaronder maar liefst één man, 3 docenten en twee vrijwilligers, gaan zingen voor hun leven in Frankrijk.

De  bestemming is een afgelegen klooster in de prachtige Ardêche.

Om 10.25 arriveren wij bij de opstapplaats station Beukenlaan, waar kort na aankomst de bus van Nomadetours aankomt, waarin de meeste medereizigers al aan boord zijn.

Onze chauffeur Wim en zijn vrouw Leida brengen ons naar de plaats van bestemming.

Inmiddels hebben wij kennis gemaakt met alle deelnemers en vertrekken we om 11.15 richting Frankrijk

Kort na vertrek stelt Heleen ons voor aan onze medereizigers, en krijgen wij een zangboek uitgereikt. Iedereen is enthousiast en heeft er zin in.

Wij hebben ons achter in de bus genesteld, en tegenover ons zit Claudia uit Rotterdam. Even later schuift Sjoerdje, de stemexpressiedocente, aan voor een geanimeerd gesprek.

Zij vertrelt ons ondermeer, dat wij deze tien dagen terecht kunnen voor stemexpressie, voet- en lichaamsmassage speciaal aangepast voor exkankerpatienten.

Omstreeks 11.55 komen de eerste lekkernijen voorbij: zeeuwse bolussen, die wij, Clarie en Dick, hebben meegenomen. Dat viel bij iedereen in de smaak.

Rond 12.20 vindt de eerste zangoefening plaats met het lied Mno ga ja ljeta. Dit lied zullen we morgen in de Basilique Bois Chenu zingen. Deze kerk is gebouwd op de plek, waar Jeanne d’ Arc de schapen hoedde.

Ik weet zelf nog niet, waar ik met zijn stem ingedeeld zal worden. Inmiddels passeren wij om 12.45 de stad Luik.

Om 18.10 arriveren wij in Maxey sur Vaise, en worden wij begroet door Danielle en .. Verdeeld over het dorp krijgt iedereen een schitterende Chambre d’ hotes toegewezen. Aansluitend wordt er onder het genot van huisgemaakt appelsap een brioche gegeten.  Er wordt ter plaats nog met een aantal andere reizigers kennisgemaakt, die op eigen gelegenheid reizen met caravan en tent.

Om 19.30 is het verzamelen in de enige  auberge van het dorp. Wat een ambiance!! Bij aankomst in de prachtige tuin worden wij verwelkomd door ..., die ons tracteert op muziek uit een fraai gedecoreerde orque de barbarie ( draairogeltje). Er wordt spontaan gedanst. De stemming zit er nu helemaal in. Binnen de auberge betreden wij een schitterende, rustiek ingerichte ruimte.

Voor aanvang van het diner zegt Heleen een spreuk, die zij altijd met haar kinderen aan tafel uitsprak: “ De aarde heeft het voortgebracht, het rijpte door de zonnekracht, o, zon en aarde, die ons dit schenken, wij willen dankbaar aan U denken.”

Na een interessante uitleg van Heleen, hoe zij vanuit haar eigen ziekte tot deze bijzondere reis is gekomen, zingen wij enkele liederen, waaronder De Zeemeeuw, een lied van Hein Stufkens. Dit lied, met het refrein: “ Heel mijn leven, alle dagen, ben ik al gedragen en bemind” grijpt ons allen aan.

Omstreeks 22.00 verlaten de laatste dames en enkele heren de auberge voor een nachtrust in een oorverdovende stilte.

27 mei:

Na een verkwikkende nacht is het om 7.00 opstaan, want om 7.30 wordt in dezelfde auberge een voortreffelijk ontbijt geserveerd met stokbrood, croissants en wentelteefjes. Dit samen met de vier soorten zelfgemaakte jam zorgt voor goed begin van dag twee.

Om 8.30 vertrekken na een warm afscheid van Danielle en .. naar de Basilique bois Chenu. We worden opgewacht door de abb’’e ( pastoor), die ons over het leven en sterven van Jeanne d’ arc vertelt. De Basilique is pas afgebouwd in 1931, en wordt opgesierd door tableaux, die het verhaal vertellen over de glorie en tragedie, die Jeanne in haar korte leven ten deel is gevallen.

Aansluitend worden we stil, en zingen we onze liederen. Door de mooie stemmen en de uitstekende akoestiek is iedereen ontroerd. Sjoerdje vraagt ons in een grote kring samen te komen,. Een ieder van ons mag iets achter laten, wat hij/zij kwijt wil uit de ziekteperiode.  Dit mag uitgesproken worden, of gewoon alleen in een zak worden gestopt. Deze zak wordt buiten de Basilique symbolisch verbrand. Voor veel mensen is dit een emotioneel moment. Hand in hand wordt het lied Amen gezongen.

Al met al heeft dit bezoek een bijzondere betekenis, waarbij veel nog niet verwerkte emoties zichtbaar worden.

Om 10.00 vertrekken we naar Casteljau. Tijdens de lunch worden wij verrast met allerlei franse heerlijkheden, waaronder heerlijke franse kazen, en heerlijke quiches van Daniëlle. Het wordt nu al lastig, om niet teveel calorieën naar binnen te krijgen. Dat belooft nog wat!!!

Wij genieten van een overheerlijk diner met een voortreffelijke rosé. De stemming was al goed, maar wordt nu mede daardoor wat uitgelatener.

Morgen meer over onze eerste dag in Le Mas Blanc. De planning is om vanaf nu iedere dag een verslag te plaatsen.

We gaan naar Frankrijk!

Stel je eens voor: een plek waar je even helemaal tot rust kunt komen. Waar je kunt zingen met gelijkgestemden. Waar plek is voor expressie en reflectie. Voor wandelen en wijnproeven. En soms voor even helemaal niets. Met begeleiding van een professionele dirigent, en gespecialiseerde docenten voor lichaamswerk en stemwerk.

Dat is Zingen voor je Leven in Frankrijk:
van 26 mei tot 4 juni 2011, in de Franse Ardèche


Een zang- en verwenweek voor mensen die met kanker zijn geconfronteerd.


Via deze blog houden wij u op de hoogte van de activiteiten van de deelnemers.


Kijk ook eens op onze website voor meer informatie : www.zingenvoorjeleveninfrankrijk.nl