Toen bekend werd, door omstandigheden nog geen twee weken geleden, dat Dionne met ons mee zou gaan als dagcoördinator en coach, zaten wij ons rijk te rekenen met de auto, die zij mee zou nemen: nu konden we ook een keer op een middag naar een terrasje!!
We hebben als leiding meerdere malen hartelijk gelachen om deze veronderstelling!
Zelfs nu we met zoveel leiding (drie docenten, een dagcoördinator, en een ICT vrouw) deze week begeleiden hebben we het ongelofelijk druk!
Zelf dacht ik van te voren wel eens: op 17 deelnemers hebben we best veel begeleiders, is het niet een beetje topzwaar? We kunnen nu allemaal oprecht zeggen: we zijn blij met de grootte en samenstelling van ons team!!!
We weten allemaal, dat we niet zomaar een groep mensen op vakantie zijn. Iedereen heeft een behoorlijke rugzak, en is ook van plan, om daar een beetje van achter te laten hier in Frankrijk. Ik heb genoten van de openheid, waarmee iedereen in de kerk van Domremi, de geboorteplaats van Jeanne d'Arc, zijn/haar symbool achterliet voor wat achtergelaten mocht worden. Het was een briefje, de laatste pilletjes tegen de misselijkheid, een half lokje laatste haar ( het hele lokje was teveel gevraagd). Sjoerdje begeleidde dit ritueel prachtig, en nodigde iedereen uit de zakdoekjes met tranen ook achter te laten: zo mooi.
Verder gaat de tijd enorm snel. Zo had ik het idee, om vandaag nog veel meer over mijn eigen ervaringen te laten weten aan iedereen, die geïnteresseerd is. Maar het is alweer half vier, en over een kwartier gaan er zes mensen met mij mee wandelen. Pieta heeft mooie kaarten, om als thema te gebruiken bij gesprekken tijdens het lopen.
Tot nu toe dus: geweldig, intens, mooie muziek, heerlijk zingen...
Tot de volgende keer! Heleen
Geweldig! Prachtige verhalen waar de vreugde, voldoening en de energie van afstraalt.
BeantwoordenVerwijderenVeel waardevolle momenten toegewenst
Cees de Graaf