De wandeling : Dinsdag 31-5 en : ziekteverschijnselen :woensdag 1-6 Door Pieta

Wandeling in de omgeving via het kapelletje van Lachom. Dit kapelletje staat er ter nagedachtenis aan een lokale schaapherder die zich heeft ingezet voor melaatsen (lepralijders) die uit de gemeenschap waren verstoten. toen hij zelf lepra kreeg en daarvan genas werd de plaats van de leprakolonie een bedevaartsoord ( een soort plaatselijke Lourdes).

We klimmen onder leiding van Tein , de manager van le Mas Blanc, omhoog. Af en toe voelt het meer als een stoomlocomotief die zich omhoogworselt, want lijven die allemaal in meerdere of mindere mate nog de effecten van chemotherapie en/of bestraling nog te boven moeten komen, voelen de spanning goed.

Maar we komen redelijk droog boven en worden beloond met een prachtig uitzicht.

Hanneke luidt de bel van het torentje in de kapel. Zouden ze op Le Mas Blanc horen dat we boven zijn ?

Na het kapelletje, waar ook een wat roestig kruis staat wat herinnerd aan de slachtoffers van "le resistance" in de oorlog, gaat de tocht verder in de druilerige regen.

De uitzichten zijn prachtig en we lopen afwisselend in open stukjes en tussen bomen en struiken. Prachtige tamme kastanjes, de ze hier "broodboom" noemen omdat er in het verleden van de kastanjes brood werd gebakken. Nu vind je in de winkels overal kastanjesiroop, kastanjelikeur ( lekker!!), kastanjes in blik.

Ook vertelt Tein over de zijde-industrie die hier kleinschalig heeft gefloreerd omdat moerbeibomen hier van nature voorkomen en zijderupsen een unieke voorkeur voor moerbeibomen hebben.

Door de principes van "groot=goedkoop" is dat weg geconcurreerd door de Chinese zijde-industrie.

De regen houdt stug vol en paraplu's en regenjassen komen te voorschijn ; het bladerdak van de bomen raakt verzadigd en begint te lekken....De stemming blijft echter goed, ook na een lastig stukje afdaling over, door de regen glibberig geworden, stenen. Onze knieën knikken van de inspanning maar gelukkig tovert één van ons wat calorieën uit haar rugzak.

We vervolgen onze wandeling via een vervallen huis van twee verdiepingen, het is er droog en we fantaseren over haardvuur en warme koffie!

Het laatste stukje verlangen we naar droge kleren, een warme douche en we hebben wel zin het "gelag" ( een drankje) dat Tein ons in het vooruitzicht heeft gesteld. We begrijpen nu de betekenis van " een hard gelag" .

Op wonderlijke wijze bungelt er een onderkaak van een everzwijn aan een boomtak. Was dit ooit een doorgangsroute van Asterix en Obelix ?? 

De meeste dieren houden zich schuil, maar 1 eekhoorntje haast zich weg in een boom. Om ongeveer half drie komen we achter " het zonnehuis" , de bungalow die is omgedoopt tot zonnetempel, weer terug op het terrein. Als verzopen katten, moe maar voldaan, haasten we ons naar een warme douche en ons welverdiende gelag.

Woensdag 1-6 :

Plotseling optredende ziekteverschijnselen aan het ontbijt. Het deed het meeste denken aan acute onthoudingsverschijnselen. Gelukkig werd de, op alles voorbereide, groepsleiding snel ingeschakeld.

Als bij toverslag verdwenen alle verschijnselen nadat een pot Nutella op tafel verscheen !!

Door Pieta.