Het is niet te geloven, dat het alweer voorbij is.
Ik zit nu thuis te genieten van mijn Bapo-verlof ( de zg. “ouwelullen-uren” op de basisschool, waar ik drie ochtenden per week muziekles geef).
Heel kort gezegd: ik wist, dat deze reis voor iedereen heel bijzonder zou zijn, maar dat het zo bijzonder zou zijn had ik in mijn stoutste dromen niet verwacht. Echt alle deelnemers hebben niet alleen “gewoon”genoten van het zingen, het heerlijke eten en de omgeving, maar echt een belangrijke belevenis ervaren door de diepgang van de sessies van Sjoerdje, Dionne en Martina in combinatie met het zingen.
Wat hebben we elkaar als team mooi aangevuld: als er een gesprek met een diep inzicht had plaatsgevonden, kon dat door het zingen al gelijk wat meer plek krijgen, “indalen”in het lichaam. En naarmate de dagen verstreken, zag je, dat iedereen lichter, vrolijker en opener werd. Er was plaats voor tranen, verdriet, en door de muziek werden we weer meegenomen in wellicht eerst nog dieper verdriet, maar daarna lichtheid, kracht en vrolijkheid.
Dat dit zoveel teweeg zou brengen bij iedereen, inclusief onszelf, had ik misschien ooit heel in het begin van dit hele traject gehoopt, maar door alle regeldingen erom heen ook weer een beetje vergeten. Het enige, wat ik dit jaar wist was: we gaan dit regelen, hoe dan ook.
Ik wil trouwens niet beweren, dat alles rimpelloos is verlopen; er zijn ook moeilijke dingen gebeurd. Maar dat hoort erbij, dat weet je van te voren. Het was heerlijk, dat we als team constant met elkaar in contact bleven, en elkaar aanvulden.
Zo ongeveer op dinsdag hadden we allemaal het gevoel: ja, het is goed, iedereen is gearriveerd op de plaats waar zij/ hij thuishoort.
En nu: het einde van de reis, het begin van het doorgaan. We hebben talloze ideeën over hoe verder. Dat komt later. Nu gaan we eerst terug naar de basis: wie zijn wij met de ervaring van deze reis?
Blijf de blog lezen: we zullen U op de hoogte houden van de ontwikkelingen, die we doormaken. En wie weet, is er een mogelijkheid, dat U ook een belangrijke steen kunt bijdragen aan Zingen voor je Leven in Frankrijk.
In dankbaarheid, namens het team, Heleen van der Heul
5 juni 2011
Geen opmerkingen:
Een reactie posten