Woensdagmorgen is er weer zangexpressie en stemmen uitproberen. ’s Middags vrij, en een gevarieerd aanbod van “ lichaams- en geestbehandelingen” . Om half acht is er weer een voortreffelijk diner. Omstreeks 10 uur verlaten de laatste gasten het sfeervolle restaurant.
Deze dag heeft weer voldoende stof opgeleverd om over na te denken.
Donderdagmorgen om 8.30 weer een heerlijk ontbijtje. Om half tien starten we weer met zangexpressie. We zingen om de beurt voor elkaar, waardoor een mooie sfeer ontstaat.. Tijdens de repetitie oefenen we voor de vrijdagavond. ’s Middags zijn we weer vrij. ’s Avonds een superdiner met parelhoen. Klarie verrast de leiding op bijzondere wijze met een persoonlijk praatje voor iedereen. Het is een hartverwarmende afsluiting van een mooie dag.
Vrijdagmorgen: vijf uur wakker. Ik overpeins de dagen, die we hebben meegemaakt, en in het bijzonder de mensen, die daar in voorkomen. Om 9.30 de laatste lichamelijke oefeningen van deze week, met daarna het oefenen voor de grand finale vanavond. Dan pakken we onze koffers, en brengen we die naar het vrachtwagentje van Jan. Vanmiddag brengen Tein ze alvast naar de bus, die het weggetje naar boven volgens Jan niet kon rijden, maar volgens de chauffeur makkelijk!!
We gaan ons eigen diner maken. Dionne brengt ons binnen 20 minuten naar de Carrefour voor de boodschappen, twee winkelwagentjes met een kop erop..Dat moet voldoende zijn.
Iedereen gaat druk aan de slag. Om half acht schuiven we aan de mooi gedekte tafels aan. De speciale ploeg voor de tafels, heeft prachtige bloemen geschikt met behulp van Jolanda van Le Mas.
De wijn vloeit uitbundig, en er is een grote hoeveelheid hapjes. Na afloop van het diner wordt er weer uit volle borst gezongen. Iedereen is gekleed in witte kleding met mooie Zingen voor je Leven sjaals. De echtgenoten en de leiding van Le Mas zijn uitgenodigd. Na een warm afscheid van de staf van Le Mas blanc gaat iedereen tevreden naar zijn bedje.
Zaterdag morgen vijf uur: ik word wakker van een zware klap: onweer! Om 6.30 gaat de laatste handbagage naar beneden. Wij, de kloostergangers ,dalen in de gietende regen af naar de bus. Na een korte stop bij de plaatselijke bakker om verse croissants en ander lekkers in te slaan, slingert de bus zich via kronkelige binnenwegen naar de autoroute. Het weer klaart zienderogen op, en in no time gaan de vesten en jassen in het bagagerek. Na enkele welkome stops arriveren wij om 17.30 in Luxemburg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten