Donderdag 2 juni : Door Pieta

Het zonnetje lijkt er vandaag zin in te hebben maar blijft de rest van de dag toch te aarzelend achter de wolken verstoppertje spelen. De harde wind is gaan liggen en er is een aangenaam temperatuurtje.
De vroege vogels: een ochtend samenzijn om de dag mee te beginnen, om 7.30, was voor een enkeling nog niet te vroeg.
Als echt die-hards zitten we , nu het droog is, om 8.30 toch weer met zijn allen buiten aan het ontbijt.
Dionne, onze regelaar, neemt even het programma door en we realiseren ons met enige schrik dat morgen alweer onze "afscheidsdag" is aangebroken !
We zijn aan elkaar gewend , gewaagd en gehecht  geraakt door alles wat er uitgewisseld is.
Sjoerdje heeft weer een prachtige stembevrijdings-oefening voor ons. We zingen elkaar de gevoelens van de afgelopen week toe met als afsluiting in een kring een "stemcadeautje" aan elkaar. Het is een bijzondere ervaring waarin allerlei verschillende emoties hun plaats krijgen. Ontroering was vooral de mijne.

Na de thee volgt , zoals bijna elke ochtend, het gezamenlijke zingen. Nu onze afspraak met het Franse koor niet doorgaat; zij hebben om onduidelijke redenen afgezegd, oefenen we liedjes om voor de staf (en tegelijk onze verwenners van Le Mas Blanc) te zingen.

Aan het eind van de oefensessie komen de djembé's ( Afrikaanse trommels) te voorschijn en wordt er swingend en met elkaar muziek-makend en dansend afgesloten. Het is mooi om te zien en voelen hoe ieder in deze groep op zijn/haar manier een plekje heeft ingenomen en voor zichzelf grenzen verkent en verlegt.
Wil je luisteren ? Dan luister je
Wil je mee muziek maken? Dan maak je muziek
Wil je dansen? Dans
Wil je toeschouwer zijn? Ook dat is goed

Terwijl ik dit schrijf hoor ik in de verte een koekoek zijn lied zingen en beneden me in het hoofdgebouw/restaurant hoor ik een deel van de groep zingen; flarden van die muziek en soms de djembé komen af en toe op de wind aandrijven.

Mijn slaapplek: "het zonnehuis", door ons Zonnetempel genoemd, staat wat hoger op de heuvel, dan het hoofdgebouw en heeft een prachtig uitzicht over de bergen en als hij zichtbaar is, de zonsondergang, en oh die prachtige sterrenhemel.
Af en toe vallen er uit de donkere wolken wat regendruppels, maar het is te lekker om naar binnen te gaan.
Na het zingen vanmorgen kon ik de lokroep van het zwembad niet langer weerstaan en "bommetje".
Nou dat was wel even schrikken want het bad is niet verwarrrrrrmd en was de afgelopen dagen zonder zon best afgekoeld. Toch was het heerlijk.

Ook ik heb me vandaag weer overgegeven aan een middagdutje, want de dagen zijn vol met ervaringen, indrukken, uitwisseling, persoonlijke behandelingen , en dat hazenslaapje was heerlijken voelde ook wel nodig.

Pieta